[ağustos böcekleri öter]
[adam boğazını temizler]
[sokakta bağırışmalar]
Hayırdır inşallah.
[silah patlar]
[adam] Ya Allah...
-[çocuk çığlığı] -[silah patlar]
[adam] Hanım, dikkat et.
Saklan kızım.
[adam mermiyi sürer]
[adam] Ne oluyor burada? Ne istiyorsunuz?
-[adam 2] Silahı bırak. -[adam] Çıkın evimden.
-[adam 3] Ellerini kaldır! -[adam] Çıkın! Defolun gidin!
[tiz uğultu duyulur]
[kadın haykırır]
[adam 2 acıyla bağırır]
[kadın derin soluklar alır]
Bırakın beni. Bırakın.
[kadın] Bırakın!
[adam 2 bağırır]
Yakın bu evi! Taş üstünde taş bırakmayın!
[sokakta bağırışmalar]
[fısıltılı gerilim müziği çalar]
[duyulmayan diyalog]
[telefon zil sesi duyulur]
Anne, Atiye telefonunu burada bırakmış. Onu en son arayan numarayı da
arıyorum arıyorum, kimse açmıyor.
Anneciğim.
Anne, beni duyuyor musun?
Anne...
[Ozan] Serap Hanım?
Bir şey soracağım.
Bu arabanın sahibini biliyor musunuz?
[Ozan] Ve şu arkadaki kadın, oturuyor, yaşlı bir kadın daha var.
Kim o, biliyor musunuz?
Serap Hanım?
[gerilim müziği girer]
[Serap cıklar]
[Ozan] Nejat...
[Mustafa] Serdar Bey, söylüyorum söylüyorum, anlatamıyorum.
Bizim bir an önce, vakit geçirmeden polisi aramamız lazım.
Ben polisim, polis! Eski polis. Ben biliyorum bu işler nasıl yürüyor.
Ama biz işleri böyle yürütmeyeceğiz Mustafa Bey.
Kızımızdan bahsediyoruz burada. Kim gerekiyorsa onu arayacağız.
Serdar Bey...
Serap Hanım, siz de takdir edersiniz ki bu bizim aile meselemiz.
Aile içinde çözmek lazım.
Polis bu meseleyi basına sızdırır. Böyle bir durumu hiç istemeyiz, değil mi?
Yahu benim umurumda değil, kime sızdırırsa sızdırsın!
İsterse bütün memleket duysun!
Ben kızımı istiyorum.
Güvenin bana.
Benim kendi yollarım var.
Size kızınızı kendi ellerimle getireceğim.
Serdar Bey en iyisini bilir Mustafa.
[fısıldayarak] Mustafa.
Mustafa, ne olur anla beni.
Ben sadece kızımı istiyorum.
Sadece kızımı istiyorum.
Tamam, tamam.
-Aklımı kaçıracağım! Nerede bu kız? -Tamam, tamam.
Bulacağız, bulacağız.
["Aldatıldık" çalar]
♪ Ne masallar, ninniler söylediler ♪
♪ Dünya üstüne ♪
♪ Aldatıldık, aldatıldık ♪
♪ Dünya böyle değil ♪
[Atiye] Biz nereye gidiyoruz Erhan?
[Zühre] Tanrıçalar uzun zamandır bizi bekliyor.
İstikametimiz Nemrut.
[heyecanlı müzik girer]
-[muhabirler] Serdar Bey! Serdar Bey! -[Serdar, İngilizce] Pekâlâ.
[Türkçe] Sakin olalım biraz.
Hem ben size ne demiştim?
Bu, yılın düğünü olacak dememiş miydim?
[muhabir] Düğün iptal olduğundan beri gelin hanımı görmek kısmet olmadı.
Kendisi neden basına gözükmüyor?
Dürüst olmam gerekirse arkadaşlar,
ben de bilmiyorum.
Maalesef gelinimiz son anda adamın biriyle kaçtı.
-[muhabir 1] Hadi ya... -[muhabir 2] Aa!
[muhabirler güler]
Benim biricik gelinim Atiye, düğünden hemen önce rahatsızlandı.
İşin doğrusu budur arkadaşlar.
Ama Atiye'miz içeride, en iyi doktorların bakımında.
Yakında kendini çok daha iyi hissedecek
ve biz de düğünümüze kaldığımız yerden devam edeceğiz.
Plakayı bulduk Serdar Bey. Erhan Kurtiz isimli bir adama aitmiş.
Tamam.
Acil işim çıktı çocuklar, o yüzden bugünlük benden bu kadar.
Hepinize kolay gelsin.
[muhabirler] Serdar Bey!
[tiz bir ses duyulur]
[Serdar] Bir yere mi gidiyorsun evlat?
[Ozan öfler]
Dışarı çıkayım dedim baba ya bir...
Hava alayım, kafamı toplayayım.
[Serdar] Sen ailemizin yüz karasısın oğlum.
Nişanlın herifin biriyle kaçtı ve sen onu durdurmak için bir bok yapamadın.
Acınası hâldesin oğlum.
Sen ne zaman adam gibi adam olacaksın, ha?
Ne sandın?
Kadınının beraber olduğu herifi bulup gebertince adam olurum mu sandın?
Sen ancak kendini daha da çok rezil edersin.
[Serdar televizyondan] ...Atiye'miz içeride en iyi doktorların bakımında
Yakında kendini çok daha iyi hissedecek ve biz de düğünümüze
-kaldığımız yerden devam edeceğiz. - [Erhan] Pişt!
Bedeninde bir tek bu kalmıştı.
[kadın güler] Yedin ayvayı.
Karın balayını burnundan getirecek şimdi.
Yok, karım değil.
Kaçak gelin seni... Ne yaptın, nikâhtan mı kaçırdın kızı?
Ben kaçırmadım. O bana koşa koşa geldi.
Yok artık.
Öyle bir şey olmadı tabii ki.
Doğru söylüyor, olmadı. Koştu yani. Koşmadı, depar attı, depar!
Hı hı! Ben sırf bu adam için kaçtım düğünümden.
Atiye. Atiye...
[market anonsu yapılır]
Sen benim için kolay mı zannediyorsun?
Hım? Beş yüz kişi var düğünde, kaçarım ne olacak mı dedim sence?
Demedin tabii ki.
Biri sırf anneannemi bulamayayım diye detaylı bir plan yapmış.
Beni deli olduğuma inandırmak için.
Bu ne kadar manyakça bir şey, sen farkında mısın?
Eşeklik ettim, özür dilerim.
Bu mu?
-[Erhan] Ben bir hödüğüm ve... -[Atiye] Şşt!
Ve?
Ve senden özür dilerim Atiye Özgürsoy.
İstersen bir de dışarıda bağırayım.
[Erhan] Ne oldu?
Şaşırıyorum.
Tam çözdüm diyorum, bir şey yapıyorsun.
[gerilim müziği girer]
Şu an karşında mı?
Kim var yanında?
Bekle.
Hah!
Serdar Bey?
Bölmedik umarım.
Maalesef plaka araştırması bizi bir yere ulaştırmadı Serap Hanım.
[Serap] Ha...
Peki...
[Serap] Başka bir şey yok mu? Herhangi bir haber?
Anladım...
Peki.
Biz de o zaman ne yapalım,
bekleyelim, değil mi?
[Serap] Bekleyelim.
İyi dinle beni.
Atiye'yi takip et ve beni her şeyden haberdar et, tamam mı?
Evet, şimdi Nemrut'a gelince... Hani o büyük heykeller var ya, kafalar...
Onların hepsini Kommagene Kralı Antiochus
kendi mezarı ve mabedi için yaptırıyor.
[Erhan] Tabii ki o dönemdeki her kral gibi o da Tanrı olmak istiyor
ve ölümünden sonra insanlar ona tapsın istiyor.
[Atiye] Kibre bak.
[Anca siz erkeklerin burnu böyle Kaf Dağı'nda olur.
Ama çok ilginç bir şey var.
O mezar hâlâ bulunamadı. Yani orada bir mezar var, onu biliyoruz
ama yerin altındaki tüneller o kadar karışık ve o kadar kocaman ki
onların nereye çıktığını bile bulamadı kimse.
Anneanne,
daha önce de bahsettik ama bizim aklımıza takılan bazı sorular var.
Mesela ikimizin de çizdiği o sembol.
Bir zamanlar Nemrut'ta İsias adında bir kadın vardı.
Bir de alnında yıldız lekesi olan o gördüğüm kız.
Kapadokya Prensesi'ydi o.
Ha, tanıyorsun?
İsias'ı mı?
Yıldız lekeli kızı.
Beş tane çocuğu oldu onun.
Üçü kız.
[gizemli müzik çalar]
Antiochus'un karısından bahsediyor aslında ama
tarih kitapları neredeyse hiç bahsetmez.
Bir görseydiniz onu, etrafa ışık saçardı, mucizeler yaratırdı.
[Zühre] Bul onu.
Bulduğunda tekrar parlayacak.
Bir yıldız gibi olacak!
[Erhan] Zühre Teyze,
babam yıllar önce Göbeklitepe'de çok önemli bir şey buldu ve...
...size bundan bahsetti.
-[Erhan] Hatırlıyor musunuz ne dediğini? -İkiniz de cevaplarınızı alacaksınız,
kral ve kraliçelerin mezarlarında.
[Erhan derin soluk verir]
Ben sizi arabada bekliyorum.
Bitince gelirsiniz.
Yapma böyle.
Kaç yaşında kadın.
Bazı şeyleri hatırlaması biraz zaman alabilir.
Ya da hiçbir şey hatırlamıyor ve biz sonu gelmeyecek bir yolculuktayız.
[Mustafa] Serap,
bak benim aklıma ne geldi.
Ben bu Atiye'yi bulma konusunda yardımcı olabilirim.
İş yerinden Mobese kayıtlarını izlerim, hatta arabayı bile takip edebilirim.
-Ha? -Mustafa...
Ya biliyorum, yasal bir şey değil.
Yani yakalanırsak cezası da var ama...
Serap, değmez mi kızımız için ya?
Serdar Bey'in yapamadığını sen mi yapacaksın Mustafa?
Yapma Allah aşkına.
Aptal olma.
[gergin müzik çalar]
-[Ozan ayağını çarpar] -[Cansu] Hih!
-Ay, çok pardon! -Ozan, ne yapıyorsun ya?
Çok pardon. Ha siktir ya...
Kapının yanında bir zil var, hatırladın mı?
[Ozan] Alışkanlık...
[Cansu derin soluk verir]
[sokak gürültüsü]
Ozan, ne yapıyorsun ya? Eve öyle girilir mi?
İyi alıştın ha, anahtarla girmeye.
Sabahtan beri onu arıyorum.
Her yere baktım.
Arkadaşlarına, en sevdiği yerlere gittim.
Yok.
Yok, yer yarıldı, Atiye yere girdi.
Ben de buraya gelir diye buraya geldim.
[Ozan derin soluklar alır]
Cansu, ben bir şey mi yaptım?
I ıh...
[kekeleyerek] Benim suçum mu bunlar?
Hı?
[Cansu cıklar]
Ozan! Dur, ne yapıyorsun?
-Dur. -Tamam, özür dilerim. Tamam, özür dilerim.
[Ozan ağlar]
[Cansu derin soluk verir]
Hayır, yani...
-Gel. -Özür dilerim.
Sen özür dilenecek hiçbir şey yapmadın.
Senin bir suçun yok.
Cansu...
Geçecek Ozan.
Özür dilerim.
[geleneksel müzik çalar]
[Erhan] Zühre Teyze, babamın defterinde senin adın yazıyordu.
[Erhan] Hatta defterde bazı eksik sayfalar vardı.
[Erhan] Şimdi düşününce,
hani sen buradasın ya belki
o eksik sayfaları bulmamıza gerek yoktur, ha?
Şu yıldızlı kız kabartması...
Onu benden önce babam mı bulmuş?
O zaman doğru zaman değildi.
Ne demek o?
Sebep?
Hamdı demek.
Aynen senin bu soruların gibi.
Ben biraz araştırdım, babam
Sirius yıldızıyla Göbeklitepe arasında bir ilişki olabileceğinden bahsetmiş.
Belli ki büyük bir şey buldu.
Yaklaşıyoruz, yavaşla.
Neden?
[Zühre] Yol kıvrılınca ağaçlıkların ilerisinde dur.
[kuşlar cıvıldar]
[Zühre] Dur.
[Zühre] Dur, dur!
[Zühre] Dur diyorum, dur.
Hah...
Dur, tamam.
[Erhan] Dur...
[Erhan] Nereye? Dur, nere... Nereye?
[Erhan] Dikkat, yavaş.
[rüzgâr uğultusu]
Ah...
Toprağın sesini duyuyor musun?
-[kuş cıvıltıları] -[rüzgâr uğultusu]
[Zühre] Toprağın kendi hafızası vardır.
Kendine has bir dili vardır.
Eğer sen o dili konuşursan
sana anlatacak çok şeyi vardır.
[Erhan] Yavaş.
Yavaş.
-[Erhan] Nereye gidiyoruz? -[Zühre] Bekle.
[Zühre nefes nefese]
[Zühre] Ah...
[gerilim müziği girer]
[Zühre derin soluk alır]
-[boğuk bir araba freni] -[adam acıyla bağırır]
-[kadın] Elif! -[tiz uğultu]
[Erhan nefes nefese]
Korkma. Korkma.
[çınlamalar]
-[kadın] Nazım! -[adam nefes nefese]
-Sıkıştım! -[bebek ağlaması]
[kadın] Elif!
[anlaşılmaz uğultular]
[kadın] Elif!
Anne?
[gerilim müziği çalar]
-[adam derin soluk alır] -[kadın] Elif!
[Erhan derin soluk alır]
Gel...
[kadın] Elif!
[bebek ağlar]
[kadın] Nazım, geliyorlar!
[Erhan'ın soluğu kesilir]
[kadın] Nazım!
[Erhan nefes nefese]
[silah patlar]
[Atiye'nin soluğu kesilir]
[Erhan soluk soluğa]
[Erhan] Ne yaptın bana?
Bu ne?
[Zühre] Suçlama kendini.
Onlar için suçluluk hissetme.
Ben...
Ben teyzemlerdeydim.
Yedi yaşında, bütün gün ağladım gelin beni alın diye.
Bunca zaman...
Zannettim ki benim yüzümden.
Ama...
[Erhan derin soluklar alır]
[Atiye soluk soluğa]
[rüzgâr esintisi]
[Atiye] Üf...
[Zühre] Babanın izini takip et.
Nemrut'a gittiğimizde her şeyi anlayacaksın.
[Atiye] Nereye kayboldunuz siz?
İyi misiniz?
[Zühre] Atiye.
[Atiye] Gel anneanne.
Erhan?
Bir an önce Nemrut'a gidelim de şu Allah'ın belası gizemleri çözelim.
[Atiye] Gel.
[klarnet çalar]
[pazar gürültüsü]
Ben akşam için yiyecek bir şeyler alacağım. Sizi bulurum.
[telefon titrer]
[Cansu] Alo?
-[Atiye] Merhaba canım. -Abla! Siktir...
Allah'ım, şükürler olsun!
-Başına bir şey gelmemiş, iyisin? -İyiyim, merak etme.
Kızım, sen resmen düğünden kaçtın.
Kaçak gelin oldun. Kimin aklına gelirdi böyle bir şey yapmak?
-Ya evet de benim de sebeplerim... -Abla!
İnsanlar aklını kaçırdı diyorum sana.
Annem sinir krizi geçirdi, geçirecek.
Babam, benim canım babam, bir gecede ne hâle geldi adam ya...
Kızım, sen resmen yılın düğününden kaçtın.
Cansu!
Ya, üf! Tamam, pardon.
Yine yaptım.
Neredesin sen, neredesin?
Benim sembolün Göbeklitepe'deki kapaktan çıkmasının bir anlamı var. Eminim.
Gidip onu çözeceğim.
Abla, saçmalama. Sen ne diyorsun ya?
Ya da senin anlayacağın gibi anlatayım. Ozan'la evlenmek yemedi.
Yani ben daha kim olduğumu çözemedim.
Biz olmaya adayamam kendimi.
Anlıyor musun?
[Cansu] Iı...
-Gayet iyi anlıyorum aslında. -Ama
aradığım şeyi bulduğumda, döneceğim. Söz.
Sen o sözü hele bir tutma...
Bak bir tutma, onuncu sınıfta annemin o inci kolyelerini
senin kaybettiğini söylerim.
Salak.
Ha, bir şey daha.
Bu söylediklerimi hiç kimseye söylemeyeceksin.
Abla, olmaz.
Şşt! Ciddiyim ha... Hiç kimseye.
Yemin et.
[Cansu derin nefes verir]
Üff! Tamam!
Kapatıyorum.
-Seviyorum seni. -[kadın] O kadın geri dönmüş.
[kadın] Senden Allah razı olsun ablam! Allah!
Ablam, hoş geldin.
[Zühre] Hoş bulduk.
[kadın] Bana dedin ki onu dağa kaldırmışlar.
-[adam] Nerelerdeydin, hoş gelmişsin. -[Zühre] Hoş bulduk.
[kadın] Senin sayende kavuştum ben yavruma.
[kadın ağlar]
-[kadın 2] Allah razı olsun. -[kadın 3] Ay ne güzel...
[kadın 4] Zühre, seni çoktandır arıyordum.
[Erhan] Herkes minnet ediyor kadına.
Minnet ne demek, tapıyorlar.
Atiye.
[Atiye] Gel anneanne, pardon.
[Zühre] Hadi gidelim.
[adam] Allah başımızdan eksik etmesin.
Gün batmadan dağın tepesinde olmalıyız.
[geleneksel müzik çalar]
[ağustos böcekleri öter]
-[rüzgâr uğultusu] -[baykuşlar öter]
[tabak çanak sesleri]
[Erhan] Sağ ol.
Göbeklitepe'deki yılan deseni mi?
Aslında olmayabilir de...
İşin ilginç tarafı, Göbeklitepe yapıldığı zaman
orada yılanların yaşadığına dair bir kanıt bulunamadı.
Yani ne bir fosil ne bir kalıntı...
E, ne o zaman bu?
Belki gökyüzünde bir şey gördüler.
Ne bileyim, mesela bir kuyruklu yıldız...
-[çatal kaşık sesleri] -[Ozan] Ah...
[Ozan] Ah...
[Cansu] Günaydın paşam.
[Ozan] Günaydın.
[Cansu] Bir zahmet kalksan fena olmaz. Sana yiyecek bir şeyler hazırladım çünkü.
[Ozan] Off...
[Ozan derin soluklar alır]
-[ateş çatırdar] -[rüzgâr uğultusu]
[baykuş öter]
Bir şey soracağım.
Ama biraz özel bir soru.
Ben arabada uyurken
ormanda ne oldu anneannemle?
[Atiye] Tamam, pardon.
[boğazını temizler] Üzerime vazife olmayan bir konuya burnumu soktum.
Babam, annem ve kardeşim...
...bir trafik kazasında öldüler. O ormanda.
Ama Zühre'nin gösterdikleri tamamen farklıydı.
Ben yedi yaşındaydım.
Babam Göbeklitepe'de çalışıyordu.
Ay, çok da küçükmüşsün.
Kim baktı sana sonra?
Amcamlar, teyzemler...
Oradan oraya dolaştım durdum.
Çok feci bir şey olmalı.
İnsan alışıyor.
Ama ülkeyi baştan başa gezme şansım oldu.
Farklı insanlar, farklı kültürler...
Büyük bir deneyim oldu.
Ha senin göçebelik oradan...
[Erhan güler]
Kök salmak istemeyişin, her limanda biri filan...
[Atiye] Hmm?
Şimdi tam da bu noktada mı sustun?
Yok, o...
O yüzden değil.
Ben hem...
Ben normalde bu kazadan hiç bahsetmem.
Hiç kimseye.
Hiçbir zaman.
Ama?
[Erhan] Ah...
Ama sende bir şey var.
Sen karşımda olunca içimde ne varsa...
...dökmek istiyorum.
[romantik müzik çalar]
Ben ateşe biraz odun toplayayım.
- [Ozan] Cansu? - [Cansu] Hım?
Atiye ben uyurken aradı mı seni?
Hayır.
Cansu.
Ne?
Hayır dedim.
[Ozan] Of...
Cansu, bana yalan söyleme.
[Cansu masaya vurur]
Ya...
Ben...
Ben artık...
[Cansu derin nefes alır] Benden bu kadar ya!
-O ne demek ya? -[Cansu] Şu demek Ozan,
senin Atiye rehberin olmayı artık bırakıyorum demek.
Sana raporlar vermekten,
Atiye neyden hoşlanır, neyden hoşlanmaz tek tek söylemekten
şu an itibarıyla istifa ediyorum demek. Anladın mı?
Artık senin o çok değerli ilişkin için
öyle ortalarda dolanıp çırpınmayı bırakıyorum demek Ozan.
Cansu?
Üniversite sonda mezuniyetten önceki geceyi hatırlıyor musun?
Atiye'yle sen kutlamak için dışarı çıkacaktınız.
Ben, aptal çömez, ben de peşinize takıldım.
Hı?
Atiye biraz erken ayrıldı.
Sonra...
Biraz, yani bir süre sadece seninle ben kalmıştık.
-Evet. -Sen bana dönüp ne dedin Ozan?
Ne dedin?
"Cansu, galiba Atiye benden ayrılmak istiyor ve ben ne yapacağımı bilmiyorum.
Ne olur bana yardım et." dedin, değil mi? Ben ne yaptım? Ettim!
Geri zekâlı, sana yardım ettim işte!
Bütün bu muhabbet zaten orada başladı.
"Atiye hakkında bir şey mi öğrenmem lazım, hemen Cansu'yu arayayım." Hım?
"İlişkimde bir şeyler ters mi gidiyor,
hemen Cansu'ya gideyim. O çok iyi dert ortağıdır.
Hemen ona gideyim, içimi ona dökeyim." Ozan sana bunlar tanıdık geldi mi ya?
Görmüyor musun ya geldiğimiz noktayı? Sen görmüyor musun?
Atiye kendi yolunda,
istediklerinin peşinden de son gaz gidiyor. Peki ben?
Ben ne olacağım? Herkesin bir şeyiyim, değil mi?
En iyi evlat benim. En iyi arkadaş benim. Birilerinin bir şeyiyim, değil mi Ozan?
Ama Ozan bir kere ya! Bir kere ben...
Ben ne olacağım?
[Cansu ve Ozan nefes nefese]
[Cansu derin soluklar alır]
[Cansu ve Ozan nefes nefese]
[Cansu inler]
[tabak gürültüyle yere düşer]
[rüzgâr uğultusu]
[Atiye] Anneanne?
Anneanne?
[gerilim müziği girer]
[taş sürtünme sesleri]
[tıkırtılar]
[Erhan] Ne oluyor lan!
[adam acıyla inler]
[Erhan] Ah!
[boğuşma sesleri]
[Erhan] Kimsin sen?
Neden bizi takip ediyorsun?
[Erhan nefes nefese]
[bağırarak] Anneanne?
Anneanne?
Ah...
Atiye...
[Zühre derin soluk verir]
[taş vurma sesleri]
[Atiye] Anneanne?
[aslan kükremesi]
Atiye...
Ah...
[taş vurma sesleri]
[kapı çarpar]
Ne oluyor Mustafa?
[Serap] Delirdin mi sen?
[Mustafa] Kim o kadın? Ha? Kim o kadın?
Tanıdın mı? Ha?
Atiye'yle beraber gittiğimiz evin sokağında çekilmiş.
Mayıs ayında.
Tanıdın mı, ha?
Ya bu?
Bu da geçen ay çekilmiş aynı yerde, bunu tanıdın mı?
Ya ev sahibini? Beraber resminiz var. O kibar adam, bizi karşılayan.
Ya bunu tanıdın mı? Ha?
Atiye'nin ısrarla gördüm dediği kadın!
Anneannem dediği kadın!
Senin de ısrarla benim annem yıllar önce öldü dediğin kadın!
Hatırladın mı? Ha?
Benim annem...
...ölmedi.
Atiye'nin düğününde arabayla kaçtıklarında, arabadaki kadın...
O da mı annendi?
O da o.
O yüzden istemedin değil mi benim güvenlik kameralarını izlememi?
Korktun!
Ortaya çıkarmamdan korktun!
Ama sen!
Yine yapmışsın yapacağını, değil mi?
Sonra tekrar o eve gittiğimizde o kadın yoktu.
-Çünkü sen... -Çünkü ben!
Ben yaptım.
O eve gittim,
o Allah'ın cezası kadın sanki hiç yaşamamış gibi gösterdim.
Anladın mı?
Ben! Ben yaptım.
Neden Serap?
[adam] Defolun gidin!
[Serap] Benim annem çok tehlikeli bir kadın.
Benim babam onun yüzünden öldü.
O kadın insanlara sadece zarar verir.
Atiye, gel.
Atiye, gel!
Kızımıza da zarar verecek.
[Zühre] Atiye.
Anneanne, iyi misin?
Hoş geldin Atiye.
Ne yapıyorsun?
Hissediyorum.
[rüzgâr uğultusu]
Güneş...
...doğuyor.
[Zühre] Ah...
Atiye, sonsuzluk
sonsuz zamana sahip olmak demek değildir.
Zamansızlık demektir.
[Zühre] "Sonsuz aydınlanmayı yaşamak istiyorsan
geçmiş ve geleceği aklından çıkar.
Şimdide kal."
demiş bir bilge.
Şems-i Tebrîzî.
[Atiye] Hım...
Güzelmiş.
Sen ne yapıyorsun peki?
Ben bir şey yapmıyorum.
Ama sen
kendi yolculuğunu başlatıyorsun.
Yolculuğumu?
Neye?
Neye olduğunun kararını kendin vereceksin.
Ben dediklerini hiç anlamıyorum.
[Zühre] Yine de...
...yapmak zorundasın torunum.
Bu senin görevin.
Soyuna borçlu olduğun görevin.
Anneanne.
Korkma,
zamanı geldi.
Neyin zamanı geldi?
Senin kaderinde
sonsuzluk var.
-Anneanne! -[Zühre] Ah...
Anneanne?
[Atiye] Ah!
Erhan!
[Atiye derin soluk verir]
Of...
[Atiye inler]
[hüzünlü müzik çalar]
[kuşlar öter]
[heyecanlı müzik girer]
[Atiye] Hey! Beni bekle!
Of... Nereye kayboldu yine?
Beni bekle.
Alt yazı çevirmeni: Büşra Külahcı